Belçika’nın Anvers kentinde istenmeyen bebeklerin bırakılması için bir kutu yapılmış. İlk anda irkildim. Nasıl yani dedim. Tuhaf geldi. Anlam veremedim. Sonra haberin devamını okudum. Dokuz yıl önce inşaa edilen bu kutuya ilk kez 2007 yılında beş günlük bir bebek bırakılmış. Annesi bulunamayan o bebekten sonra hiç kullanılmayan bu kutuya dün iki günlük bir bebek daha bırakılmış. Türkiyede olsa en iyi ihtimalle herhalde ayda bir bebek bırakılırdı. Öyle ya bebeğini doğurup çöp kutusuna atan insanların var olduğunu biliyoruz. Bırakın kendi yavrusuna herhangi bir bebeğe bunu nasıl yaparlar anlamak mümkün değil. Dedimya ilk anda insanı dumura uğratan bu kutu haberini okudukça ne kadar yerinde bir karar olduğunu düşündüm. En azından bebeğin hayatını, sağlığını koruma açısından.
Hürriyet gazetesindeki haberde aynen şöyle yazıyordu : İstenmeyen ve terk edilen yeni doğan bebeklerin sağlığına ilişkin  riskleri azaltmayı amaçlayan benzer sistemler, Almanya, İsviçre, Avusturya,  Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Japonya’da da bulunuyor.
Bence akıllıca düşünülmüş, sosyal devlet olma gereğini yerine getiren bir uygulama. İsteyipde bebek sahibi olamayan ailelere evlatlık verilen bu masum bebekler umuyorum ki sevgiyle büyütülüyordur. Sadece doğurmanın anne olmaya yetmediğini asıl olanın verilen emek ve sevgi olduğunu düşünen biri olarak buna inanıyorum.