Belçika’nın Anvers kentinde istenmeyen bebeklerin bırakılması için bir kutu yapılmış. Ä°lk anda irkildim. Nasıl yani dedim. Tuhaf geldi. Anlam veremedim. Sonra haberin devamını okudum. Dokuz yıl önce inÅŸaa edilen bu kutuya ilk kez 2007 yılında beÅŸ günlük bir bebek bırakılmış. Annesi bulunamayan o bebekten sonra hiç kullanılmayan bu kutuya dün iki günlük bir bebek daha bırakılmış. Türkiyede olsa en iyi ihtimalle herhalde ayda bir bebek bırakılırdı. Öyle ya bebeÄŸini doÄŸurup çöp kutusuna atan insanların var olduÄŸunu biliyoruz. Bırakın kendi yavrusuna herhangi bir bebeÄŸe bunu nasıl yaparlar anlamak mümkün deÄŸil. Dedimya ilk anda insanı dumura uÄŸratan bu kutu haberini okudukça ne kadar yerinde bir karar olduÄŸunu düşündüm. En azından bebeÄŸin hayatını, saÄŸlığını koruma açısından.
Hürriyet gazetesindeki haberde aynen şöyle yazıyordu : Ä°stenmeyen ve terk edilen yeni doÄŸan bebeklerin saÄŸlığına iliÅŸkin  riskleri azaltmayı amaçlayan benzer sistemler, Almanya, Ä°sviçre, Avusturya,  Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Japonya’da da bulunuyor.
Bence akıllıca düşünülmüş, sosyal devlet olma gereğini yerine getiren bir uygulama. İsteyipde bebek sahibi olamayan ailelere evlatlık verilen bu masum bebekler umuyorum ki sevgiyle büyütülüyordur. Sadece doğurmanın anne olmaya yetmediğini asıl olanın verilen emek ve sevgi olduğunu düşünen biri olarak buna inanıyorum.