EYLOS!…

Son bir yıldır e-mba yapmayı planlıyorum. Şimdi bilmeyenler olabileceğini düşünerek mba nedir, emba nedir kısaca tek cümlede anlatayım. MBA İşletme yüksek lisans, E-MBA ise elektronik (uzaktan yani internetten) yüksek lisan. MBA açılımı Master of Business Administration’dır. MBA ve E-MBA arasında desrlerde herhangi bir müfredat farkı yoktur. Sadece E-MBA dersleri uzaktan eğitim verilmesine olanaklı olarak derlenmiştir. Bu arada MBA ve E-MBA bitirme tezi olmamakla birlikte, tezden çokda farklı olmayan bitirme projesi vardır. Bu arada bitirme tezi akademik bir çalışma olmakla birlikte bitirme projesinde akademik bir lansman olması beklenmez. Umarım E-MBA ve MBA nedir anlatabilmişimdir. Şimdi açıklamayı yaptıktan sonra gelelim esas konumuza.

E-MBA okulları ve E-MBA Fiyatlari devamını oku…

Başlıktan anlaşıldığı gibi bugün benim doğumgünüm. Amacım doğumgünümü cümlecemaatin bilmesi değil yaptığım küçük bir analizi paylaşmak. Eskiden doğum gününüz olduğunda size en yakın kişiler doğum gününüzü kutluyordu. Tabii ki bu kutlama kanlı canlı ve daha sıcaktı. Günümüzde ise doğum günümü hatırlayan sayısı eskiye göre kat be kat daha fazla. Bunun en büyük sebebi ise sosyal ağlar. Sosyal ağ derken sadece internette üye olduğunuz network değil aynı zamanda üyesi olduğunuz dernek, klüp, işyeri, ticaret vs gibi yerlere ait olan networklerden bahsediyorum.

Doğum günümde sosyal hayat kutlaması devamını oku…

Bu aralar mail ile ilgili yazışma kurallarına biz blogcular dikkat çekiyoruz. Çünkü maalesef ülkece hala mail yazmayı bilmiyoruz. Ben daha ileri gidiyorum blog sayfalarına yorum dahi yazmayı bilmiyoruz. Neyse ikisi ayrı ayrı ele alınacak konulardır. Benim konum mail nasıl yazılır ve mail göndermenin püf noktaları nelerdir, biraz bunlardan bahsedeceğim. Bahsederkende mail ile ilgili teknik bir şeyden bahsedersem outlook’u referans alacağımı bilmenizi isterim.

Mail iletisi hazırlamayı tek tek sırayla anlatacağım. Önce mail kime göndereceğimize karar veriyoruz ve bu karar sonucunda eğer yazağımız bir kişiyse o kişinin mail adresinin to hanesine yazıyoruz, yok mail yazacağım direkt kişiler birden fazlaysa eğer bu kişilerin birbirlerinin mail adreslerini görmesinde bir sakınca yoksa (gizlilik) yine to hanesine yazın. Ama birden fazla göndereceğiniz kişilerin birbirlerinin mail adreslerini görmelerine gerek yoksa tüm mail adreslerinin BCC kısmına yazın. Diğer tarafdan bir veya birkaç kişiye mail yazacaksınız bunları to hanesine ve bu maili yazdığınızı başkalarınında heberdar olması gerekiyorsa onlarıda CC hanesine yazmanız gerekiyor. devamını oku…

Eğer şarkıları kulağınızdan çıkaramıyorsanız (ki bir şarkının tamamını çıkarmak genelde uzun sürer ver zorlu bir uğraştır ) tablara başvurabilirsiniz. Peki nedir bu tab?

Tab okumak nota okumaktan daha kolay ve zahmetsizdir.

1. Tabda 6 adet çizgi vardır. Bu çizgilerin her biri devamını oku…

Televizyon sehpalarının arkasındaki karmakarışık olmuş kablolara sinir mi oluyorsunuz benim gibi. Örümcek ağı gibi birbirine karışmış kaloların tozunu almaktan oldum olası nefret etmişimdir. Hatta abartmadan söyleyeyim eve yeni bir elektrikli alet almaktan sırf bu yüzden nefret ediyorum. Fakat duydum ki elektrik de artık kablosuz olacakmış. Ne sevindim bilemezsiniz. ABD Massachusetts Institute of Technology’den fizikçi Marin Soljacic’in geliştirdiği bu yeni eletrik teknolojisi ile ev ve işyerlerindeki kablo karmaşası artık bitiyor. American WiTricty şirketi tarafından ullanılan yeni teknoloji elektrikli aletlere elektrik enerjisini kablolar yerine elektromanyetik dalgalar sayesinde ulaştırıyor. Oluşan bu elektromanyetik akımın insanlara bir yan etkisinin olmadığı belirtilen bu yeni teknoloji (ki umarım öyledir) sayesinde kablolar tarihe gömülecek anlaşılan. Böylece bende sonu gelmeyen kabloların tozunu almaktan kurtulabilirm.:)

Eşimle bir süre önce oğlumu yüzme kursuna göndermeye karar verdik. Oğlum Eylülde 3.5 yaşına girecek. Bu yaz yüzme kursuna gönderelim diye karar verdik ve yakınımızda bulunan belediyeye ait kapalı yüzme salonuna gittik. Fakat 4 yaşından önce alımıyorlar maalesef. Bizde daha erken demekki n’apalım seneye göndeririz dedik tabi. Oysa Trakya Üniversitesi Beden Eğitimi ve  Spor Yüksekokulu Okutmanı ve Milli Takım Yüzme Antrenörü Serhat Çetinkaya dünyada yüzmeye başlama yaşının 3 olduğunu belirtmiş. Demekki erken değilmiş. Çocuklarda erken yüzmeye başlamanın iskelet yapısının gelişiminden iştahının artmasına kadar pekçok faydası var. Bizim evin yakınındaki yüzme salonu pekçok yere göre daha erken (4 yaş) yaştaki çocuklara eğitim vermesine rağmen yine de geç sayılıyor yani. Ülkemizde yüzme eğitimine genelde 6 yaşında başlandığını söyleyen Serhat Çetinkaya daha erken yaşlarda başlanmasını öneriyor. Eşim yüzme biliyor bense maalesef bilmiyorum. Çok istedim öğrenmeyi fakat suyu çok sevmeme rağmen kulaklarımı geçtiği an inanılmaz panik yapıyorum. Bir türlü aşamadığım bu korkum yüzünden yüzmeyi öğrenemedim maalesef. Belki de bu yüzden oğlumun iyi bir yüzücü olmasını çok istiyorum. Ve ne kadar erken başlarsa o kadar iyi. Hem tüm kasları çalıştırdığı için en faydalı sporlardan biri hemde bence en zevklisi çünkü su insanı çok iyi hissettiriyor. Ben kendimi moralsiz yada kırık hissettiğimde kısa bir duş alırım. Çıktığımda kendimi tazelenmiş ve hafif hissederim. Suyun böylede tedavi edici bir yönü olduğuna inanıyorum kısacası.
Netice olarak demek istediğim neden Türkiyede spor gerektiği kadar önemsenmiyor. Yüzme eğitiminin yaşı 3′den başlıyor ama bu yaşda eğitim verecek bir yer bulamıyorsunuz. Devlet sporu daha çok desteklerse eminimki Türkiye’den daha çok sporcu çıkacaktır. Spor yapan bir çocuk daha sağlıklı ve mutlu olacağı gibi bence daha da başarılı olacaktır. Enerjisini doğru bir yere verecek ve ileride de kötü alışkanlıklardan uzak duracaktır. Oğlumu 4 yaşına girer girmez tekrar götüreceğim yüzme salonuna ve sporu sevmesi için de elimden geleni yapacağım.

Belçika’nın Anvers kentinde istenmeyen bebeklerin bırakılması için bir kutu yapılmış. İlk anda irkildim. Nasıl yani dedim. Tuhaf geldi. Anlam veremedim. Sonra haberin devamını okudum. Dokuz yıl önce inşaa edilen bu kutuya ilk kez 2007 yılında beş günlük bir bebek bırakılmış. Annesi bulunamayan o bebekten sonra hiç kullanılmayan bu kutuya dün iki günlük bir bebek daha bırakılmış. Türkiyede olsa en iyi ihtimalle herhalde ayda bir bebek bırakılırdı. Öyle ya bebeğini doğurup çöp kutusuna atan insanların var olduğunu biliyoruz. Bırakın kendi yavrusuna herhangi bir bebeğe bunu nasıl yaparlar anlamak mümkün değil. Dedimya ilk anda insanı dumura uğratan bu kutu haberini okudukça ne kadar yerinde bir karar olduğunu düşündüm. En azından bebeğin hayatını, sağlığını koruma açısından.
Hürriyet gazetesindeki haberde aynen şöyle yazıyordu : İstenmeyen ve terk edilen yeni doğan bebeklerin sağlığına ilişkin  riskleri azaltmayı amaçlayan benzer sistemler, Almanya, İsviçre, Avusturya,  Macaristan, Çek Cumhuriyeti ve Japonya’da da bulunuyor.
Bence akıllıca düşünülmüş, sosyal devlet olma gereğini yerine getiren bir uygulama. İsteyipde bebek sahibi olamayan ailelere evlatlık verilen bu masum bebekler umuyorum ki sevgiyle büyütülüyordur. Sadece doğurmanın anne olmaya yetmediğini asıl olanın verilen emek ve sevgi olduğunu düşünen biri olarak buna inanıyorum.

Türkiyede engelli olmak maalesef ki çok daha zor. Kaldırımlardaki rampalardan tutunda bina girişlerindeki ve üst geçitlerdeki yetersizliğe kadar her türlü yaşam alanında binbir zorlukla savaşıyorlar. Birçoğumuzun kolaylıkla yapabildiği basit birçok şeyi onlar yapamıyorlar. Okula gitmeleri başlıbaşına bir mücadele, okusalar bile iş bulmaları yada ne bileyim her gün işe gidip gelmeleri bile ne kadar meşakkatli düşünsenize. Tüm bu zorluklara rağmen hayata daha bir bağlı ve daha pozitifler. Çünkü hayatın ne kadar basit mutluluklarla dolu olduğunu, küçücük şeylerden nasıl mutlu olacaklarını çok iyi biliyorlar. Sanki Allah onlardan uzuvlarını alırken kalplerine yaşam sevinci ve insan sevgisi vermiş. Şu hayatta en çok hayranlık duyduğum kişiler onlar. Sizi bilmem ama ben engelli insanları gördükçe kendimi bencil ve sığ hissediyorum. Ne kadar saçma şeylere üzüldüğümü fark ediyor ve sahip olduğum nimetlerin nasılda farkında olmadan nankörlük ettiğimi alıyor ve utanıyorum. Engelli insanlarla ilgili yeterli hassasiyet hiçbirimizde yok bence.Keşke toplum olarak daha fazlasını yapabilsek. Oysaki herkes bir engelli adayı aslında. Hepimiz talihsiz bir kaza yada dikkatsizlikle engelli olabiliriz.
Ama malesef hayat koşturmacası içinde hepimiz onları unutuyoruz. Ne zaman gazetede, televizyonda yada çevremizde onlardan birini görsek hatırlıyor ama ertesi gün yine koşturmacanın içinde unutuyoruz. Tıpkı benim az önce gazetede okuduğum bir haberle onları hatırlamam gibi. Kamuya sınavla 54 engelli anılacağı ile ilgili bir haber okudum. Evet maalesef sadece 54 kişi. Yine de hiç olmazsa 54′ü için umut ışığı. Eğer bu yazıyı okuyan bir engelli yada engelli yakını varsa haberle ilgili ayrıntıyı burayı tıklayarak alabilirler. Bir gün ülkemdeki tüm engellilerin önündeki engellerin kalkması  dileğiyle.

Sigara kullanan ve sigara kullanmayan kısaca herkesin beklediği gün geldi çattı. Dumansız hava sahası projesi hükümet tarafından yıllar önce planlanmış bir süreçdi. Sürecin son halkası ise dumansız hava sahası. Bilmiyorum belki bir kaç yıl sonra düşük bir ihtimalde olsa belki sigara satışıda yasaklanır. Sigara satışı ile ilgili emin konuşamıyorum çünkü devlet ciddi miktarda vergi geliri elde ediyor. Neyse sanırım sigarasızlık başıma vurdu saçmalıyorum!… Konumuza geri dönelim. Neymiş konumuz? Yaşasın dumansız hava sahası…  19 Temmuzda keşke herkez yaşasın dumansız hava sahası deseydi. Ben diyorum çünkü sigara içmiyorum. “Bir haftadan beri…” Sigara tiryakisi bu yasaklara nasıl uyacak? devamını oku…

Gazetede okuduğum bir haber beni çileden çıkardı. Şöyle ki; milletvekili Alev Dedegil’in ‘çocuklara tecavüz sanıklarına, ikinci kez bu suçu işlediklerinde kimyasal kastrasyon cezası’ önerisi üzerine çıkan tartışmalarla ilgili bir haber. Yani hasta ruhlu bu kişilerin kadın yada çocuk gördüğünde tahrik olmaları kimyasal yolla engelleniyor. Biyolojik kastrasyondan farklı olarak kişinin cinsel aktivitesini tamamen bitirmiyor ama cinsel ilişki başlatmasına engel oluyor. Buraya kadar herşey tamam. Ama bu öneri üzerine hukukçular yine ikiye bölünüyor. Efendim neymiş? Bu ceza vücut dokunulmazlığı kuralını ihlal ediyormuş, insan haklarına aykırıymış. Yok ya…peki tecavüze yada istismara uğrayan o küçücük çocukların hakları nolacak? devamını oku…