EYLOS!…

Soğuk aralık akşamıdır…  Çarşı’nin bittigi yerden çıkıp, Selimiye’nin yanındaki yokuştan devam edersiniz. Yanınızdan sıcacık alışveriş merkezleri akar.. ellerinizi ceplerinizden cikarmaya cesaret edemeden evin yolunu tutarsınız devlet hastanesinin oralardan… yüz metrede bir yanından gectiginiz mezarlıkların yanından biten dar sokaklardan küçük çocuklar gelir.. gecer.. gece aralık akşamının Şarkısındaki ritm eksikligini kar yagışı tamamlar. elektrikli soba odayı kırmızı, kar sokakları beyaza boyar.. beyaz ortu altında markası anlaşılmayacak hale gelen arabalar, sevimli bereleri altında okuldan eve acele adımlarla giden ikinci oğretimliler geçer pencerenin önünden…
devamını oku…

O Sabah hava biraz basık, biraz kasvetliydi. Başkan Canaydın kulüp
binasındaki odasında günlük gazeteleri takip edip, internet sitelerinde
kendisine muhalefet eden yazıları okuyup keyif yapıyordu!

Telefonu caldı, sekreter biraz şaşkın biraz korkarak
“Sayın Başkan, burada bir beyefendi var sizinle görüşmek istiyor” dedi.

Başkan her zamanki rahat ve vurdumduymaz tavrı ile “Kimmiş o ?” diye sordu.

Sekreter, sesi titreyerek, “Ali Sami Bey” diyiverdi.

devamını oku…

Yılmaz Özdil’den Bir Yazı

Genç okurlar sık sık sorar…
“Kimleri okursunuz?”
“Hangi yazarları tavsiye edersiniz?”

Küçük ilanları tavsiye ederim.

devamını oku…